Fjala tingëllon ekzotike; objekti është i thjeshtë dhe i fuqishëm: një vërtetim i standardizuar që e bën dokumentin tuaj publik të përdorshëm në 130 shtete. Ja gjithçka që vlen të dihet, pa zhargon.
Përpara vitit 1961, përdorimi i një dokumenti jashtë vendit do të thoshte një zinxhir vërtetimesh që përfundonte në një konsullatë. Konventa e Hagës e 5 tetorit 1961 e zëvendësoi atë zinxhir, midis shteteve anëtare, me një vërtetim të vetëm: apostilën. Ajo vërteton nënshkrimin, cilësinë e nënshkruesit dhe vulën — jo përmbajtjen.
Një formular i numëruar me dhjetë fusha standarde, me titullin «Apostille (Convention de La Haye du 5 octobre 1961)», i bashkangjitur ose i shtypur mbi dokumentin tuaj, i datuar, i nënshkruar dhe i regjistruar nga autoriteti lëshues. Çdo shtet anëtar duhet ta pranojë ashtu siç është.
Kancelaria shtetërore e kantonit që ka lëshuar dokumentin — Gjeneva për një diplomë të Gjenevës, Cyrihu për një ekstrakt të Cyrihut — dhe Kancelaria Federale në Bernë për dokumentet federale, si dëshmitë e penalitetit. Kurrë një ambasadë, kurrë shteti i destinacionit.
Sa herë që një autoritet i huaj i një shteti anëtar kërkon një dokument zviceran «të legalizuar», «të vërtetuar» ose «me apostilë»: regjistrim në shkollë jashtë vendit, martesë, vizë, regjistrim shoqërie, trashëgimi. Nëse destinacioni nuk është anëtar, e zëvendëson legalizimi konsullor — ne i bëjmë të dyja.